Η ΘΡΥΛΙΚΗ βραδιά!

Η 7η Μαρτίου δεν είναι μια οποιαδήποτε ημερομηνία σαν όλες τις υπόλοιπες. Είναι ημερομηνία σταθμός και περηφάνιας για την ιστορία του ΑΠΟΕΛ και του κυπριακού αθλητισμού. Είναι η ημέρα που όλη η Ευρώπη υποκλίθηκε σε ένα νέο ποδοσφαιρικό φαινόμενο. Τα μεγαλύτερα Μέσα Ενημέρωσης ανά το παγκόσμιο έπαιζαν σε επανάληψη το γαλαζοκίτρινο παραμύθι. Επιστρατεύτηκαν αναλυτές για να εξηγήσουν το φαινόμενο και το μόνο που κατάφεραν ήταν να εκφράσουν το θαυμασμό τους.


Μια από τις πιο λαμπρές σελίδες της τρισένδοξης ιστορίας του ΑΠΟΕΛ γράφτηκε σαν σήμερα. Ήταν 07 Μαρτίου του 2012 και ο καλύτερος πρεσβευτής της Κύπρου φιλοξενούσε την γαλλική Λιόν στο κατάμεστο ΓΣΠ με φόντο τους «8» της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Το σκορ του πρώτου αγώνα (1-0) άφηνε την πόρτα της πρόκρισης ανοιχτή και επέτρεπε στο όνειρο να συνεχιστεί. Το ΓΣΠ φόρεσε τα γιορτινά του για να φιλοξενήσει τη μαγική βραδιά. Χιλιάδες κόσμου κατέκλυσαν από νωρίς το στάδιο και δημιούργησαν καταπληκτική ατμόσφαιρα.



Οι Γάλλοι τα έχασαν, ο Θρύλος ύψωσε το ανάστημα του και ο Μαντούκα στο 9ο λεπτό τρέλανε το γήπεδο και όχι μόνο. Που να ξέραμε τι θα ακολουθούσε. Τα λεπτά κυλούσαν αργά και βασανιστικά.

Ο ΑΠΟΕΛ σε κάποια σημεία του αγώνα δέχθηκε φυσιολογική πίεση από τον αντίπαλο, αλλά είχε 11 ποδοσφαιριστές που κατέθεσαν ψυχή και σώμα, το άριστο κοουτσάρισμα από τον πάγκο και την τεράστια ασπίδα του ανεπανάληπτου κόσμου του. Δεν εμπεριέχει καμιά δόση υπερβολής και το επιβεβαιώνουν όλοι οι μάρτυρες του ΑΘΛΟΥ.



Ο κόσμος ήταν με διαφορά ο καλύτερος παίχτης του ιστορικού αγώνα. Στην ημίωρη παράταση οι δυνάμεις άρχισαν να εγκαταλείπουν την ομάδα από την υπερπροσπάθεια και ο Μαντούκα δέχθηκε κόκκινη κάρτα στο 115’. Ο κόσμος πέρασε στην πρώτη γραμμή και παρέμεινε εκεί μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της παράτασης. Στην άχαρη διαδικασία των πέναλτι παρέδωσε την σκυτάλη στον φύλακα άγγελο της ομάδας μας Διονύση Χιώτη και η συνέχεια γνωστή.



Αΐλτον, Μοράις, Αλεξάνδρου και Τρισκόφσκι έστειλαν την μπάλα στα δίχτυα, ο Χιώτης σταμάτησε πρώτα τον Λακαζέτ και ακολούθως τον Μπάστος και έγινε το έλα να δεις.



Άνθρωποι όλων των ηλικιών πανηγύριζαν σαν μικρά παιδιά, οι ποδοσφαιριστές έγιναν ένα κουβάρι μπροστά στη βόρεια εξέδρα και ο Γιοβάνοβιτς έκανε τον μαέστρο.



Ο επίλογος της ονειρική βραδιάς γράφτηκε στους δρόμους, ενώ οι περισσότεροι χρειάστηκαν ημέρες και μήνες για να συνειδητοποιήσουν τι πραγματικά συνέβη.



Ο ΑΠΟΕΛ δεν επαναπαύτηκε στην ιστορική βραδιά και την κράτησε σαν παρακαταθήκη για τις επόμενες χρονιές. Πέντε χρόνια μετά η ομάδα μας βρίσκεται ενώπιον ακόμα ενός ιστορικού ραντεβού και άπαντες ευχόμαστε να ζήσουμε παρόμοιες στιγμές.



Ο ΑΠΟΕΛ ΜΟΝΑΧΑ ΞΕΡΕΙ!

 

Scroll to Top